Internationaal Shantyfestival Workum

De New Scorpion Band bestaat uit vier mannen en een vrouw. Stuk voor stuk folkmuzikanten uit in het verleden beroemde folkbands als Gryphon, Malicorne en The Albion Band. Samen bespelen ze wel 25 verschillende instrumenten. Hun originele optreden in 18e eeuwse kledij is dan ook een lust voor het oor én het oog. Hun maritieme programma bevat bekende en onbekende Engelse en Amerikaanse zeeliederen, gedichten en verhalen. Ze wisselen hun zang af met levendige instrumentele nummers. De New Scorpion Band geeft naast dit maritieme programma, ook themaconcerten over historische onderwerpen en Engelse en Ierse folk. Ze brachten 5 cd’s uit, waarbij de laatste ‘Out on the Ocean’ gevuld is met maritiem repertoire.

De New Scorpion Band wordt gevormd door Brian Gulland, Robin Jeffrey, Sharon Lindo, Tim Laycock en Robert White. Ze bespelen instrumenten als gitaar, mandoline, banjo, dulcimer, concertina, hobo, fluiten, viool, doedelzakken, percussie en verschillende koperinstrumenten.
Meer informatie op www.new-scorpion-band.com

De zingende sleepbootkapitein Shanty Jack gaat normaal door het leven als Pete Hayselden. Hij heeft dertig jaar op een sleepboot gewerkt. Ook na zijn pensioen is hij actief betrokken gebleven bij de traditionele zeilvaart.

Als zanger begeleidt hij zichzelf met harmonica en ‘kleppers’. Zijn repertoire bestaat uit shanties en liederen over de visserij en vrachtvaart aan de oostkust van Engeland. Shanty Jack speelde op veel maritieme evenementen in heel Europa en is de drijvende kracht achter het grote Sea Fever festival in Hull. Shanty Jack speelt ook in het trio Monkey’s Orphan.

Shanty Jack's cd 'Maiden Voyage' bevat traditionele shanties en zeeliederen. De cd is opgenomen in Liverpool en Shanty Jack wordt bijgestaan door Stormalong John. Met Monkey's Orphan bracht hij de cd's 'Sailor Songs' en "More Monkey Business' uit. ook zong hij op drie cd's van de Compagniezangers uit Medeblik. Momenteel werkt Shanty Jack aan een solo cd met liederen over oostkust van Engeland. Ook staat een nieuwe cd met Monkey's Orphan op stapel. Meer informatie op Shanty Jack

Sinds zesentwintig jaar vrolijken Johnny Collins en Jim Mageean de start van de Strontrace op met hun krachtige tweestemmigheid en opzwepende refreinliederen. Ze vormen sindsdien de spil van het jaarlijkse zangfestijn dat in 1988 het Internationaal Shantyfestival Workum gaat heten. De twee Engelse zangers ontmoeten elkaar in 1975 en zingen sindsdien op maritieme festivals over de hele wereld. Telkens weer verrassen ze met nieuw repertoire en weten ze het Friese publiek uit te dagen met frisse refreinen.

Als duo komen ze voor het eerst naar de start van de Strontrace in 1980. Dit ter gelegenheid van het derde Tsjochfestival (op 16 september is de 29ste editie). Ze zijn meteen zo verkikkerd op het enthousiaste publiek, dat ze sindsdien geen jaar overslaan.
Behalve met elkaar treden beiden ook als soloartiest op en in andere gezelschappen. Jim zingt met the Keelers, een shantygroep die begin jaren negentig ook te gast is in Workum. Johnny reist de halve wereld over als solozanger van shanties. In eigen land speelt hij sinds begin jaren zestig veel op folkfestivals. Daar zingt hij naast shanties vooral ander traditioneel materiaal; waarbij hij zich op gitaar begeleidt.

De band met Workum wordt uitgedrukt in hun cd’s ‘Strontrace’ en ‘Coming of Age’, beiden opgenomen bij concerten tijdens het Shantyfestval Workum. Johnny Collins & Jim Mageean zijn niet alleen zeer gewaardeerde zangers, maar ook uiterst belezen deskundigen over achtergronden en gebruik van shanties.

WaterWijs brengt het liedjesprogramma "De Zee Zingt". De zelfgeschreven en gecomponeerde liederen gaan over de Zuiderzee en het IJsselmeer; over sagen en legenden, vissen en varen, de mensen en hun land.

WaterWijs bestaat uit Mèna, Martie, Lex, Michel en Ed. De eerste vier personen komen uit Noord-Holland omgeving Enkhuizen en Ed uit Zuid-Holland. In deze samenstelling bestaat de groep sinds september 2006.

Het repertoire bestaat onder andere uit een reeks sagen en legenden rond de voormalige Zuiderzee. Ook zijn er allerlei soorten liedjes waarin het water van de Zuiderzee/IJsselmeer een rol speelt in het leven van de mensen en het landschap rondom. De liedjes "Baken van Reid" en "Windorgel van It Soal'', geschreven na het shantyfestival van 2005, zijn in Workum helemaal op hun plek. De teksten zijn Nederlandstalig, de zang staat voorop en de muziek past bij de sfeer van de tekst. Er zijn meerstemmige ballades, verstilde liedjes en vrolijk ritmische nummers.

De CD "De Zee Zingt" is vers van de pers. Voor meer informatie over WaterWijs kunt u kijken op hun website: www.waterwijs.net

La Moresca antica is een Italiaans muziekgezelschap uit Milaan. De groep is opgericht in 1989 door Umberto Mosca en Angelo Maffezzoli. La Moresca antica speelde in het begin vooral Italiaanse middeleeuwse muziek die gebaseerd was op volksmuziek uit de Renaissance. De Moresca is een energieke en humoristische dans uit de Middeleeuwen. In 1999 kwam de groep min of meer per ongeluk in aanraking met het rijke repertoire van Italiaanse shanties en zeemuziek. Ze ontdekten tot hun eigen verbazing dat deze krachtige gezangen nagenoeg onbekend waren. In 2000 zette de groep enkele juweeltjes op cd. 'Marinaresca' was de eerste Italiaanse cd met traditioneel maritiem materiaal. De cd werd een succes vanwege de ongewone meerstemmigheid. Het stimuleerde de groep om zich nog meer te verdiepen in dit genre. Ze onderzochten oude archieven en vonden niet eerder gepubliceerde handschriften, die soms terug gingen tot de 12e eeuw. Ook beluisterden ze veldopnames van etnomusicologen. Het gevolg van hun naspeuringen kwam in 2004 op een tweede cd: ‘Li turchi alla marina’. Hierop staan shanties - waarvan eentje uit de 15e eeuw - en prachtige traditionele zeeballades over bijvoorbeeld de aanvallen van Arabische piraten op de kust van Italië. La Moresca antica heeft tournees gemaakt door Italië, Europa en Japan.

La Moresca antica bestaat uit:
Roberta Maioli, vocals,
Marco Macchi, vocals and percussions
Sabina Colonna Preti, viola da gamba, vocals
Consuelo De Cea, viola da gamba
Angelo Maffezzoli, recorders, baroque and Reanaissance flutes, shawms, krumhorns and vocals
Umberto Mosca, vocals, colascione, baroque guitar, bouzouki, recorders, krumhorns, bagpipes,
percussions, dulcimer.

Tom en Chris Kastle wonen in Chicago (VS) en organiseren daar het beroemde Chicago Maritime Festival. De liederen en verhalen van Tom & Chris Kastle verbeelden hun leven als muzikanten, zeilers en reizigers. In 1985 raakten ze verslingerd aan het varen op zee, bij voorkeur op tall ships. Met het varen kwamen de zoute verhalen en liederen. Hun repertoire omvat een enorme collectie shanties en liederen van de Great Lakes, zowel authentiek als nieuw geschreven. Ze hebben ermee opgetreden in de Verenigde Staten, Canada en Nieuw Zeeland. Verder speelden ze in Polen Noorwegen en Ierland, maar dit is de eerste keer dat ze naar Nederland komen. Behalve de Shantyconcerten doen Tom & Chris in Workum mee aan een kinderprogramma over klompzeilen en geven ze een gezongen workshop over de Great Lakes.

De muziek van Tom & Chris wordt overal met enthousiasme begroet. Ze staan bekend om hun humor, hun prachtige harmoniën en veelzijdig instrumentarium. Als ervaren zeelui -Tom is kapitein op een Tall Ship- kennen ze de baren en doorleven ze hun liederen als geen ander. Daarnaast hebben ze beiden Human Ecology gestudeerd. Naast hun optredens met liederen en verhalen, geven ze lezingen en workshops op scholen en musea. Ook verzorgen ze trainingen op de grote zeilschepen. Tom & Chris hebben vier cd's gemaakt met maritieme muziek: 'Me for Inland Lakes', 'Earthways Waterways', 'Strike the Bell' en 'Rivers'.

Nanne en Ankie stonden beiden aan de wieg van het Internationaal Shantyfestival Workum en zijn binnen het bestuur verantwoordelijk voor de programering. Dat betekent dat ze tijdens hun tournees altijd op zoek zijn naar bijzonder maritiem zangtalent.

Daarnaast zijn Nanne en Ankie vaak deelnemers aan het festival met muziektheaterstukken of bijdragen aan de concerten. Dit jaar zijn Nanne en Ankie betrokken bij het kinderprogramma over klompschepen. Ze produceerden enige jaren geleden een cd met drie liedjes over varende klompen, samen met het Harlinger Klompschippers Grootkoor.

Dit jaar maken ze weer een special voor de zondagavond. Dijk vol Muziek is de titel van het liedjesprogramma dat Nanne Kalma en Ankie van der Meer in 2007, in opdracht van het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen, maakten ter gelegenheid van de 75 e verjaardag van de Afsluitdijk. De liedjes, die de Speelman in ‘Nan’n Ankie’ in het programma zingt, leunen niet zozeer op nostalgie maar spiegelen veelal de gevoelens van Ankie en Nanne zelf ten opzichte van de dijk.

Ze hebben het hier o.a. over – voor velen herkenbare – gevoelens van vreugde, plezier, geluk, woede, verdriet en melancholie die soms teruggaan tot in hun kindertijd en met veel betrokkenheid en humor in de liedjes verwerkt zijn. Naar voren komt hoe Ankie en Nanne altijd genoten hebben en nog steeds genieten van de dijk, maar ook hoe ze er soms mee geworsteld hebben. Eigenlijk: tot op de dag van vandaag heeft geen tocht over de dijk ze ooit ontberoerd gelaten. Op 14 oktober wordt het programma, in een uitgebreidere vorm, feestelijk uitgevoerd in Workum in het kader van het “Internationaal Shantyfestival Workum 2007”

Het Orkest voor Zieken en Zeevarenden bestaat uit een aantal doorgewinterde zeebonken dat in elke haven voor anker gaat en moeiteloos alle landrotten voor zich wint. Hun repertoire bezingt het vissers- en zeemansleven in elke verschijningsvorm. Hun zilte stemgeluid begeleidt door deinende accordeonaccoorden zorgt voor de roestbruine sfeer die vroeger zo gewoon was. Voor de zingende gebroeders Harm en Klaas Kasma gaat geen zee te hoog. En accordeonist John Eskes zou niet hebben misstaan in de salon van een stoomboot van de roemruchte Holland Amerika Lijn. Zangeres Trienke Hoogenberg beweegt zich als een zeemeermin door de straten van Atlantis en zingt met een bewonderenswaardige trefzekerheid de schelpen uit het zand. Het Orkest voor Zieken en Zeevarenden weerstaat elke storm en zorgt voor een gemoedelijke avond vol romantisch zeemansleed en havengezang.

Het Orkest voor Zieken en Zeevarenden verzorgt dit jaar het zondagavondprogramma.

In de acht jaar van hun bestaan hebben The Johnson Girls zich stevig genesteld in het mannenbolwerk van de rauwe zeemansliederen. De vijf vrouwen uit New York beschikken over een uitgelezen repertoire. Op kritische, trotse en humoristische wijze bezingen ze energiek de rol van de vrouw in het leven én in de fantasie van schippers en matrozen. Ze zingen liederen over het harde bestaan van de vrouwen die in de havens achterblijven als hun man de zee op gaat; over vrouwen die in andere havens deze zeemannen verleiden en hen van geld en goed beroven; over vrouwen die verkleed als man gaan varen; over meerminnen en sirenes die vanuit de diepte de zeelui belagen. Op hun repertoire staan ook werkliederen van de Amerikaanse rivieren, uit kolenmijnen, gevangenissen, van velden en van wegen.
De zangstijl van The Johnson Girls kenmerkt zich door meeslepende meestemmigheid en een uitdagende dynamiek. Moeiteloos wisselen ze krachtige ruige werkliederen af met gevoelige ballades. Bijna alle liederen worden a capella gezongen.
The Johnson Girls spelen op festivals overal in de Verenigde Staten. In Europa hadden ze succesvolle tournees in Engeland en Portugal. In augustus 2005 waren The Johnson Girls te gast in Québec, Canada; en zongen ze in Philadelphia op het grootste en oudste folkfestival van Amerika. In september waren ze alweer aan de westkust van Amerika te bewonderen, in San Francisco.

Deirdre Murtha, Maggie Bye, Joy Bennett, Bonnie Milner en Alison Kelley-Kraan

De dames zijn vereeuwigd op twee cd’s waarvan de laatste, ‘On The Rocks’, bijzonder goede recensies kreeg in ondermeer het prestigieuze Amerikaanse folktijdschrift Sing Out.

De mannen van The Johnson Girls zijn allen zelf in de muziek actief. Als aanhang van hun succesvolle vrouwen grapten ze tussen de coulissen vaak over de mogelijkheid om als The Johnson Boys in dat succes te delen. Het kwam nooit verder dan deze grappen. Totdat de vrouwen voor Workum werden gevraagd. De zangers besloten hun vrouwen te volgen naar dit beroemde festival. 'En als ze er dan toch zijn...', dacht de organisatie. Zo krijgen The Johnson Boys voor het eerst de gelegenheid om uit de schaduw van hun vrouwen te stappen.
Helemaal bleu zijn The Johnson Boys niet. Drie van hen spelen regelmatig in The New York Packet. Dat is een verzameling shantyzangers die maandelijks concerten verzorgt in het Southstreet Seaport Museum in downtown Manhattan. Ook The Johnson Girls maken deel uit van deze groep. Verder is er de inbreng van de shantycrew, die 's zomers dagelijks met behulp van shanties zeilen hijst in het Mystic Seaport Museum in Connecticut. In Workum kunt u luisteren naar vier van de vijf Johnson Boys. Dat zijn Mark Maniak, Chris Koldewey, Sean Murtha en Stephan Kraan. Dan Milner heeft andere verplichtingen.

In 1609 gaf de Nederlandse VOC opdracht aan de Engelse ontdekkingsreiziger Henry Hudson een kortere route naar Indië en China te vinden. Die kortere route zou liggen in het Noordoosten wanneer de zeeën ’s zomers ijsvrij zijn. Hudson ging op pad met het schip ‘De Halve Maen’, maar besloot al spoedig tegen de orders in te gaan, het ijs vaarwel te zeggen en de route via het Westen te zoeken. Hij stak de oceaan over en ontdekte bij Manhattan de rivier die later zijn naam zou dragen. Het verhaal van de reis is nauwkeurig beschreven in logboek van stuurman Juet.

Het spectaculaire en uiterst komische muziektheaterstuk Henry Hudson en de Halve Maen is één van de hoogtepunten van het festival van 2005. Nanne Kalma schreef het stuk aan de hand van het logboek van stuurman Juet. Henry Hudson kreeg in 1609 van de Nederlandse VOC opdracht om een doorvaart om de noord te vinden. Hij verlegde onderweg zelf de koers en landde zo in wat tegenwoordig Manhattan heet. Het muziekstuk vertelt met veel humor en op prachtige melodieën wat voor vreemde snuiters er aan boord waren en hoe de reis verliep. Naast Nanne Kalma en Ankie van der Meer speelt het beroemde Friese duo De Jonges fan Ferbean mee. Anko Bouma en Bertus Klazinga kruipen in de huid van 16e eeuwse avonturiers maar behouden hun karakteristieke kolder. Verder spelen mee: Rutger Dijkstra (o.a. Kalis), Saskia Zoet en Jacob van Bethlehem.

Er zijn drie voorstellingen tijdens het festival op zondagmiddag en op zondagavond. De laatste maanden is erg hard gewerk om ook een cd te maken van de voorstelling. Op de valreep is deze klaar. Op zaterdagavond wordt tijdens het Internationaal Shantyconcert in de Grote of Gertrudis Kerk de eerste cd uitgereikt. Cd-s zijn te tijdens de concerten te koop in de stand. Kaarten aan de kassa of via de pagina Tickets.(meer? zie nieuws)

Op de foto achter v.l.n.r.: Jakob van Bethlehem, Anko Bouma, Bertus
Klazinga, Nanne Kalma, Ankie van der Meer en Rutger Dijkstra.
Voor v.l.n.r.: Claudia de Vries, Saskia Zoet en Bolk.

Het volksmuziekgezelschap ‘De Scric der Zee’ bestaat uit twaalf muzikanten en acteurs. Gestoken in traditionele tenues, gaan zij terug in de tijd. Naar de schepen op de rede in de tijd van de VOC en naar havensteden in de Gouden Eeuw.

Zij spelen en zingen over ontberingen, woeste wateren, schimmelend brood; bedelaars, hoeren en dreigende kapers als Claes Compaen. Maar het gaat ook over verre ontdekkingsreizen als die van Willem Barentz en Peter de Grote en afgunst op de heren en dames van stand.

Kortom de Scric der Zee brengt op theatrale en humoristische wijze muziek en theater over de rijke traditie van de zeevaart in De Lage Landen ten tijde van de Gouden Eeuw.

Zij laten hun publiek, zowel volwassenen als kinderen, mee zingen, mee dansen en mee huiveren met hun avonturen. Zij begeleiden zichzelf daarbij op accordeon, trekzakken, violen, draailier, doedelzak, klepklomp, mandoline, luitgitaar en andere instrumenten.

't Scheepsfolk heeft haar thuishaven in West-Friesland (N.H.) De groep bestaat uit vier mannen en twee vrouwen. Ze zingen en spelen liedjes van de zee. Soms traditioneel, soms nieuw geschreven; van ruige shanties tot ballades en luisterliedjes. Hun repertoire komt uit Nederland, Frankrijk en Engeland. Daarnaast verzamelt de groep materiaal over varen en vissen op de Zuiderzee en het latere IJsselmeer. Gekleed als vrolijk scheepsvolk voegt de groep veel theatrale componenten toe aan hun voorstelling. Ze begeleiden hun gezang met trekzak, accordeon, viool, bodhran, tinwhistle, houten percussie, mondharmonica en bones.

De zes zeilende zangers van de Reederij Overtuygt komen uit Nuenen bij Eindhoven. In 2002 ontstaat de groep uit het shantykoor Zingerij Dwarsgetuigd. Ze brengen shanties in het Nederlands, Engels en Frans, waarbij vooral het plezier in het zingen voorop staat. Overtuygt organiseert in Workum het Open Podium.

Shantykoor 'De Kaapstander' is opgericht in februari 1998 in Oudewater (ZH). Het koor telt veertig zangers en zangeressen en de muzikale begeleiding bestaat uit accordeons, trekzak, gitaar, viool en banjo. Het koor brengt shanties en seasongs in het Nederlands, Engels en Frans. De Kaapstander is regelmatig te gast op grote internationale shantyfestivals zoals in 2004 het "Shantychortreffen" in Dahme in Duitsland, in 2006 voor het vijfde achtereenvolgende jaar op het Festival Maritim in Bremen-Vegesack, en tevens op "Bie Daip" in Appingedam in 2006.